ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಬದುಕು

ಸುಸ್ತಾದ ಬಡಜೀವ ಸಂಜೆಯಲ್ಲಿ
ನಡೆದಿರುವೆ ಗುರಿಯಿರದೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ,
ಭಾರದಾ ಮನಸಿನಾ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ನಗರದಾ ಗಡಿಬಿಡಿಯ ಪರಿವೆಲ್ಲಿ? ||೧||
 
ಸಂಜೆಯಾ ಸೂರ್ಯ ಮಂಜಾದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ
ಮನಸಿನಾ ಸತ್ವ ಕಳುವಾಯ್ತು ಅಲ್ಲಿ,
ನಗರದಾ ಜೀವನದ ಭರದಲ್ಲಿ
ನನ್ನಯಾ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಹರನವಾಯ್ತಿಲ್ಲಿ ||೨||
 
ಅವಸರದಾ ಓಡಾಟ ಸಾಕಾಯ್ತು ಇಲ್ಲಿ
ನನಗಾಗಿ ನಾನು ನಾನೆಲ್ಲಿ?
ಅಲ್ಲದಾ ಜೀವನದ ಬದುಕಿಲ್ಲಿ
ನನ್ನಯಾ ಚಿತ್ರದಲಿ ನಾನೆಲ್ಲಿ? ||೩||
 
ಕನಸಿನಾ ಲೋಕದಾ ಮಂಚದಲ್ಲಿ
ಮೈಮುರಿದು ಆಕಳಿಸಿ ಎದ್ದಲ್ಲಿ,
ಒಲವಿನಾ ಗೆಳತಿಯಾ ಪಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ
ನಲುಗಿದರೆ ಆಗುವುದು ಬದುಕು ಅಲ್ಲಿ ||೪||
 
ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯನಾ ಉಷೆಯಲ್ಲಿ
ದಿಟ್ಟನೆಯ ನೋಟ ಅನಂತದಲ್ಲಿ,
ಮೈಮರೆತು ಕುಳಿತಿರುವೆ ನಾನಲ್ಲಿ
ನಿಜವಾದ ಬದುಕು ಅಲ್ಲೈತೆ ನೋಡಲ್ಲಿ ||೫||
 
ಸೊಂಪನೆಯ ಅಪರಾಹ್ನ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ
ಸೋಮಾರಿ ಸಂಜೆಯ ಕಾಫಿಯಲ್ಲಿ,
ಕಾಲ್ಚಾಚಿ ಮೈಮರೆತು ಕೂತಲ್ಲಿ
ಕನಸಿನಾ ಬದುಕು ಬಾಲ್ಯದಾ ನೆನಪಲ್ಲಿ ||೬||
 
ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಬಡಿದಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿ
ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಮನಸಿನಾ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ,
ಕಳೆದೋದೆ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಜನರಲ್ಲಿ
ಮತೊಮ್ಮೆ ನಾನಿಂದು ಕಾಮಿಯಾದೆ ಇಲ್ಲಿ ||೭||
 
-ಕಾಮಿ

Advertisements

ಮಾಯಾಮೃಗ

ಬಾಳೆಂಬ ಬರಿಬಾವಿ ನೀರಿಲ್ಲದಾಗ
ಮಿಂಚಂತೆ ನೀಬಂದೆ ತಳಸೀಳಿದಾಗ
ಒಲವೆಂಬ ಚಿಲುಮೆಯ ಹುಟ್ಟಾಯ್ತು ಆಗ ||
 
ಮಾಯೆಯಾ ಮೃಗದಂತೆ ನೀ ಅಂದು ಹೊಂಟಾಗ
ಮನವೆಂಬ ಸೀತೆಯು ಬೀಕೆಂದಳಾಗ,
ಲಕ್ಷಣನ ವಿವೇಕ ಮಾರೀಚನೆಂದಾಗ
ಈ ನನ್ನ ಮನವು ಕೆಲದಾಯ್ತಾಗ ||
 
ಮೋಹದಾ ಸನ್ಯಾಸಿ ಕೈಚಾಚಿ ನಿಂತಾಗ
ತಾಳದಾ ಮನವು ರೇಖೆದಾಟಿ ಬಂದಾಗ,
ಪ್ರೇಮದಾ ರಾವಣ ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕಾಗ
ಮನವೆಂಬ ಸೀತೆಯು ಬಂಧಿಯಾದಳಾಗ ||
 
ಮಾರೀಚಿ ನೀನೆಂದು ನನಗನಿಸಿದಾಗ
ಒದೆದೋಯ್ತು ಈ ಹೃದಯ ಅಲ್ಲಾಗ,
ಜಾನಕಿಯ ಮುಕ್ತಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಯಾವಾಗ?
ನಿನ್ನೊಲುಮೆ ಜೀವ, ಈ ಹೃದಯ ನಿಂತಾಗ ||
 
ರಾವಣನ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ವಿಜಯವುಂಟೆ?
ಮಾರೀಚಿ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವುಂಟೆ?
– ಕಾಮಿ

ನಿರ್ವಾಣ

ಬಚಿಟ್ಟ ಕನಸಿನಾ ಬೆತ್ತಲೆಯ ರೂಪ,
ಬಿಚಿಟ್ಟಾಗ ಬಂತಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾರ್ಗೂ ಕೋಪ,
ಎಲ್ಲಾರು ಮಾಡುವ ಕತ್ತಲೆಯ ಪಾಪ,
ಬಾಯ್ಮಾತಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಇಡ್ತಾರೆ ಶಾಪ!
 
ಮನಸಿನಾ ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದು ಇಲ್ಲ,
ಮಧ್ಯದಾ ಜರಡಿಯಾ ಪರಮಾತ್ಮ ಬಲ್ಲ,
ಅನಿಸಿದ್ದ ಹೇಳ್ತೀನಿ ನೋಡ್ರಾ ಎಲ್ಲ,
ಸಭ್ಯತೆಯ ಎಲ್ಲೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!
 
ಮದ್ಯದಾ ನಶೆಯಲ್ಲಿ ತೆಲ್ದಾಗ ನಾನು,
ನಾನಾಗಿ ನಾನಿರ್ತೀನಿ ಆಗ ನನ್ನೋಡು,
ಕಾಮದ ಕತ್ತಲಲಿ ಬೆತ್ತಲೆಯ ನಾನು,
ನಾನಾಗಿ ನಾನಿರ್ತೀನಿ ಆಗ ನನ್ನೋಡು,
ಸಾವಿನಾ ಸನಿಹಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ನಾನು,
ನಾನಾಗಿ ನಾನಿರ್ತೀನಿ ಆಗ ನನ್ನೋಡು!
 
ಬಲ್ಲವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ – ಮಧ್ಯದಿಂದ ನಾಶ,
ತಿಳಿದವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ – ಕಾಮದಿಂದ ನಾಶ,
ಬಲ್ಲ-ತಿಳಿದವರು ಸತ್ತಾಗ – ಸ್ವನಾಶ,
 
ಹೇ ಕಾಮಿ! ನಾಶವಲ್ಲವೇ ನಿರ್ವಾಣ?
ನಿರ್ವಾನವಲ್ಲವೇ ಅವಿನಾಶ?
 
-ಕಾಮಿ